قانون اساسی و انتخابات افغانستان، بلحاظ جایگاه و اهمیت، از اساسیترین و مهمترین قوانین نافذه کشور به شمار میرود؛ اما در هیچیک از دو قانون یاده شده در خصوص تصاحب کرسی ریاست جمهوری و کرسیهای نمایندگی در پارلمان، شرطی بنام تحصیل وجود ندارد؛ یعنی کسیکه میخواهد نامزد ریاست جمهوری و بلکه برندة این مقام شود، لازم نیست که حتی سواد خواندن و نوشتن را داشته باشد. همینطور کسیکه میخواهد نمایندة مردم در پارلمان باشد، نیز داشتن تحصیل، شرط نیست! هرچند اوضاع و احوال سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و امنیتی در افغانستان کنونی، شرایط را به گونة رقم زده است که گویا توان و مجالی برای فکر کردن و چاره اندیشدن مخصوصا در عرصههای تخصصی و علمی نیست و به نحوی از اهمیت افتاده است؛ اما باید اذعان کرد که این وضعیت به هیچ وجه توجیه برای نادیده گرفتن شرط تحصیل در دو قانون یادشده که مستقیم با سرنوشت و حیات اجتماعی و سیاسی مردم ارتباط دارد، نمیشود!
سیف الدین سلیمي