چشم امید مردم سیلاب زده ای افغانستان، به سازمان های امدادرسانی بین المللی دوخته شده است؛
ابعاد فاجعه سیلاب ها در افغانستان بخصوص در ولایت بغلان به حدی گسترده، تراژیک و وحشتناک است که روح آدمی را در خود میشکند، فریاد مردهای شنیده شد که در میان گریه و اضطراب می گفتندکه: «سیل همه چیز را با خود برد، زن، کودک، خانه، باغ همه کس و همه چیز را برد.»
این فاجعه طبیعی در شرایط اتفاق می افتد که افغانستان در باتلاق هرج و مرج، آشفتگی سیاسی و دربند ایدیالوژی افراطی یک گروه به شدت عقبگرا فرو رفته است. ورنه این سیلاب ها از یک ماه به اینطرف جاری بود و پیوسته سازمان های بین المللی حوادث طبیعی از آسیب پذیری افغانستان در قبال تغییرات اقلیمی بار بار هشدار میداد، اما طالبان به این اخطارهای جدی وقعی نگذاشتند. تا اینکه اوج این فاجعه در سه روز پیش رونما گردید. در 10 ولایت افغانستان سیلاب های مدهش سرازیر گردید، اما در ولاییت بغلان نه تنها ویرانگر بود بلکه این فاجعه در 10 ولسوالی این ولایت اتفاق افتاد و در ولسوالی بورکه این ولایت، ده ها روستا را کاملا با خود برد. بیشترین قربانیان این فاجعه، زنان و کودکان بوده اند. این سیلاب وحشتناک زنان، کودکان، مردان، خانه ها، باغ ها و مواشی با خود برد، با پوشانیدن گل و لای، امکان کشت و رزاعت از زمین ها را گرفت.
طالبان نه تنها برای رسیدگی به این حوادث فاجعه بار کاری انجام ندادند، این گروه حتی از سازمان های بین المللی، کشورها و دولت ها تقاضای کمک هم نکردند. نه خود توان کمک را دارند و نه برای مردم سیلاب زده درخواست کمک از دنیا میکنند. سازمان ملل متحد، کشور قطر و سازمان کنفرانس اسلامی اعلام همکاری کردند.
امید است که جامعه جهانی بخاطر مردم افغانستان و قربانیان این فاجعه عظیم، کمک کنند. چون مردم افغانستان از هرسو ناامید، دل شکسته، درمانده، مضطرب، بیچاره و وحشت زده اند.
شبکه اطلاع رسانی افغانستان
تاریخ: ۱۴۰۳/۲/۲۴
سیف الدین سلیمي